اورنیتو باکتریوم رینوتراکئاله OR Inac
تنها واکسن موجود علیه ارنیتو باکتریوم رینوتراکئاله
بیماری ارنیتو باکتریوم رینوتراکئاله
پس از کشف این باکتری اینتروت تحقیقاتی را برای تولید واکسن آغاز نمود. تا امروز ۱۸ سروتیپ مختلف از این باکتری از گونه های مختلف طیور و بوقلمون جدا شده است. در مرغ ها ۹۵% نمونه های جدا شده مربوط به سروتیپ A می باشد. براساس این تحقیقات واکسن کشته ارنیتوباکتریوم رینوتراکئاله از سروتیپ A تولید گردید.
به دنبال دو نوبت تزریق این واکسن کشته تیتر بالایی از آنتی بادی های اختصاصی سروتیپ A در مرغان مادر گوشتی ایجاد می شود و در نتیجه انتقال عمودی باکتری از گله مادر به جوجه های تولیدی کاهش می یابد و همچنین سطوح بالایی از آنتی بادی های مادری به جوجه های گوشتی در طی هفته های پر مخاطره اول زندگی منتقل می شود.
درمان و کنترل:
این باکتری نسبت به ضدعفونی کننده های معمول مانند فرمالدئید و اسید گلیکوکسیل حساس می باشد با این وجود نسبت به آنتی بیوتیک های متداول بطور قابل توجهی مقاوم می باشد.آنتی بیوتیک های موثر بر این باکتری اغلب در شرایط فارم نتایج ضعیفی بدنبال دارند. این امر ممکن است تا حدودی در اثر جایگزین شدن باکتری در کیسه های هوایی باشد که داروها در آن جا به سطح درمانی مناسب نمی رسند. بنابراین کاربرد آنتی بیوتیک ها راهکار مناسبی جهت کنترل بیماری نمی باشد ومطمئن ترین روش جهت کنترل این آلودگی واکسیناسیون می باشد.
تیتر های بالای آنتی بادی درمرغ های مادروجوجه های گوشتی:
نمودار زیر نتایج آزمایش فارمی را در ابعاد وسیع در گله های مادر از لحاظ ایجاد تیتر آنتی بادی مناسب متعاقب واکسیناسیون را در کشور بلژیک به وضوح نشان می دهد.
مقایسه ۱۴۳،۷۰۰ قطعه مرغ مادر واکسینه و ۱۲۷،۰۰۰ قطعه مرغ مادر غیرواکسینه مشخص نمود که گلههای واکسینه شده در مقایسه با گلههای غیرواکسینه دارای تیتر ماندگار و بالاتری تا پایان دوره تولید میباشند.
تیتر آنتی بادی بالا در مرغ های مادر باعث بروز سطح بالایی از آنتی بادی مادری در جوجه های تولیدی می شود. در آزمایشی تعداد ۱،۱۳۳،۴۰۰ جوجه گوشتی از مرغ های مادر واکسینه شده با تعداد ۱،۴۹۴،۳۰۰ جوجه گوشتی از مرغ های مادر واکسینه نشده مقایسه شدند. تیتر آنتی بادی مادری در جوجه های گروه واکسینه شده به طور مشخصی برای ۴ هفته آغازین در مقایسه با گروه کنترل بالاتر باقی ماند.
ایجادایمنی فعال در مرغ مادر گوشتی و انتقال آن به جوجه گوشتی
کاهش عفونت و تلفات؛ افزایش تولید
در انتهای دوره، تولید ملاک ارزیابی عملکرد گله می باشد. گله آزمایش شده تا زمان کشتار مورد بررسی قرار گرفت. تعداد مرغ گوشتی OR مثبت و میزان تلفات در جوجه های تولیدی از مرغ مادر واکسینه شده بطور مشخصی پایین تر و ایندکس کلی تولید بطور معنی داری بالاتر بود. در هر دو گروه نشانه های بالینی عفونت به ندرت مشاهده شد بنابراین علیرغم نبود بیماری کلینیکی این نتایج به روشنی نشان می دهد که ضررهای اقتصادی ناشی از باکتری OR را بوسیله واکسیناسیون با واکسن کشته نوبیلیس OR می توان جلوگیری نمود.
- واکسن کشته علیه ارنیتوباکتریوم رینوتراکئاله سروتیپ A
- ماندگاری تیتر آنتی بادی در مرغ مادر گوشتی تا آخر دوره تولید
- کاهش انتقال ( عمودی ) باکتری از مادرها به جوجه ها
- حفاظت جوجه های گوشتی با آنتی بادی مادری در طی هفته های اول پرورش(۵-۴ هفته اول)
- بی خطری واکسن
با حفاظت جوجه های گوشتی در مقابل عفونت ارنیتوباکتریوم رینوتراکئاله بوسیله استفاده از واکسن نوبیلیس OR تلفات کاهش و تولید افزایش می یابد و در اثر کاهش ابتلا به فرم بالینی حذف لاشه در کشتارگاه کاهش می یابد.
مشخصات واکسن :
حاوی ۱۰۷ سلول در هر دز از سوسپانسیون واکسن کشته ارنیتو باکتریوم رینوتراکئاله سروتیپ A سویه ۹۱/۳۲۶۳ B می باشد.
موارد مصرف :
ایمنی فعال مرغان مادر و انتقال ایمنی غیر فعال به جوجه های گوشتی.
برنامه واکسیناسیون
واکسیناسیون می تواند از سن ۱۲-۶ هفتگی شروع و تکرار واکسن در سن ۱۸-۱۴ هفتگی با حداقل فاصله ۶ هفته بین دو نوبت واکسیناسیون انجام شود.
روش تجویز :
تزریق زیر جلدی ۰.۲۵ میلی لیتر در نیمه پایینی گردن یا تزریق عضلانی در عضله سینه مرغان مادر
بسته بندی :
Nobilis OR inac در ویال های ۲۵۰ میلی لیتری (۱۰۰۰ دزی) عرضه می شود.
دوره منع مصرف:
ندارد.
سایر نکات مهم:
- با سایر محصولات (واکسن ها) ترکیب نشود.
- قبل از مصرف، واکسن را خوب تکان دهید.
- واکسن قبل از مصرف باید به دمای اتاق (۲۵-۱۵ درجه سانتی گراد) برسد.
- در دمای ۸-۲ درجه سانتی گراد و دور از یخ زدگی نگهداری شود.
